Fouten schrijven zonder AI

Ik ben er weer in geslaagd. Keer op keer verstuur ik een nieuwsbrief met fouten in. Ik lees die nochtans na. Hoe kan ik dan, in een titel nog wel, zo'n dwaze tikfout laten staan?

Ik kan er wel redenen voor bedenken. De tekst lees ik vooral na voordat ik die in Laposta (de nieuwsbrieftoepassing) plaats. De titels kopieer ik niet, maar typ ik rechtstreeks in het programma. Ook het interview met Bernke Klein Zandvoort op Klara (Pompidou van 18 mei 2026) over haar nieuwe boek Oogsprong geeft hierop een antwoord. Een oogsprong is een snelle beweging van de ogen die tot doel heeft een nieuw fixatiepunt te vinden. Tijdens de oogsprong is de visuele detectiedrempel verlaagd, maar merkt men dit niet omdat de hersenen dit compenseren door er het meest waarschijnlijke beeld tussenin te voegen, weet Wikipedia me te vertellen. Dit wil zeggen dat je tijdens het lezen niet alle woorden leest, maar het soms dus invult met wat je verwacht. Daarbij komt dat je weet wat je zelf hebt geschreven en dus ook leest wat je denkt dat er staat. Teksten laten nalezen vóór publicatie zou een oplossing zijn. Maar dat vraagt een betere planning, minder impulsieve berichten én een slachtoffer vinden.

Ik kon mezelf voor het hoofd slaan toen ik de nieuwsbrief in mijn eigen mailbox opende. Mijn oog viel er echt onmiddellijk op. Maar door een gesprek op een netwerkfeestje kon ik het weer relativeren. Met twee grafisch vormgevers babbelde ik over AI. Ik breng het onderwerp tegenwoordig wel vaker ter sprake. Nu was ik benieuwd hoe zij ermee omgaan. We hadden het niet alleen over hun grafisch werk, maar ook over schrijven. Zij waren de mening toegedaan dat velen het ondertussen wel alweer gehad hebben met AI en teksten geschreven door AI gewoon niet meer lezen. Dat je bijna fouten zou moeten verwerken in je tekst om de authenticiteit ervan aan te tonen. Uiteraard heb ik me al tot AI gericht om informatie te verzamelen voor digitale rebel. Dat vermeld ik ook als ik het in grote mate gebruik. Maar schrijven doe ik helemaal zelf. Mijn stijl. Mijn fouten. En ik ben er trots op.