Vijf dagen wandelen
Vijf dagen op een rij ben ik gaan wandelen. Hoewel ik mijn best doe om zo offline mogelijk te wandelen, ben ik telkens blij dat ik mijn telefoon bij me heb. En water, want wat was het warm. Daarom koos ik voor bossen en ging ik drie keer vóór de middag op pad.
Dag 1. Voor de Filliers wandelroute (7,6 km) in Deinze stond het nochtans in de omschrijving dat de route niet altijd even goed bewegwijzerd is. Alleen had ik dat niet gelezen, mijn wandelcompagnon wel en is vertrouwd met de omgeving. Het pad zou aangeduid zijn met zeshoekige bordjes en ik rekende daar op. We hebben maar één bordje gezien, mogelijk ook omdat we aan het kletsen waren. Dus lieten we ons leiden door onze telefoon.
Dag 2. De wandelknooppunten van de Vagevuurbossen (7,9 km) in Beernem had ik genoteerd. Helemaal analoog. Maar omdat twee knooppunten zo dicht bij elkaar liggen, stonden de nummers boven op elkaar. Ik had te weinig ingezoomd. Weeral wist mijn telefoon raad, al had ik het zonder ook wel gevonden.
Dag 3. Een rondje met knooppunten in Vloethemveld (7,9 km) in Zedelgem mocht geen probleem zijn. Je wandelt er rond het militair domein. Toch heb ik ergens een aanduiding gemist en moest ik de app raadplegen. Gelukkig hebben de paden er namen en kon ik zo vlot weer inpikken op de route. In Vloethemveld heb ik twee reetjes gespot. Vroeger dacht ik dat je daarvoor helemaal naar de Ardennen moest, of toch zeker voor dag en dauw uit de veren. Maar met een beetje geluk zie je er dus in de bosrijke gebieden in het Brugse Ommeland.
Dag 4. De zeshoekige bordjes van de Doeverenwandelroute (7,8 km) vanuit Merkenveld in Zedelgem hebben me wel perfect de weg gewezen. Mijn telefoon gebruikte ik enkel om een paar foto's te maken. Maar niet van die blauwe reiger die vlak voor mij uit een poeltje opsteeg. Hoewel ik in het park om de hoek wel vaker een reiger zie, blijf ik onder de indruk van die elegante vogels. Een reetje was ook weer van de partij, dit keer kon ik het dier bewonderen van veel dichterbij. Een paar tellen stonden we naar elkaar te kijken totdat het reetje weghuppelde en tussen de bomen verdween.
Dag 5. Ik zocht het wat dichter bij huis en volgde een ingekorte versie van de Oostendse Krekenwandelroute. Hoewel ik de route ken, nam ik er toch even mijn telefoon bij om een ongekend doorsteekje te maken. Gespotte dieren? Meeuwen (uiteraard), zwaluwen, zwanen, een roofvogel (merk ongekend) en een dode vos met glimmende vliegen op zijn ingewanden. Ik zag ook een troep herten... op het open grasveld bij de hertenkwekerij, met als enige beschutting elkaars schaduw. En gelukkig een zeewindje, ook voor mezelf.
Welke les trek ik hieruit? Analoog wandelen is mogelijk, mits een goede voorbereiding. En heel wat tools zijn handig om het wandelen mogelijk te maken. Lees hierover een ouder bericht.