Onderweg naar digitaal minimalisme en anders digitaal leven

Waarom?

Een paar jaar geleden noteerde ik het als voornemen voor het nieuwe jaar. Ik zou digitaal opruimen. Ondertussen ben ik er nog mee bezig. Maar nu is het voor echt. 

Een kwarteeuw lang raakte ik meer en meer bedolven. Ik niet alleen. We hebben ons met z'n allen ingegraven in een digitale puinhoop waar de meesten geen zicht meer op hebben, laat staan dat we er vat op hebben. De big tech hebben de teugels in handen. Een handvol grote bedrijven bepaalt ons digitale leven. Wij, onze data, onze persoonsgegevens zijn hun product.

Digitale stress

Steeds vaker had ik last van digitale stress. Ik was het overzicht kwijt. Accounts, logins, browsers, zoekmachines, cookies, de cloud, SharePoint, Microsoft, Google, Apple, webshops, apps, Teams, Facebook, Copilot, Edge, Instagram, bluetooth, LinkedIn, Firefox, Itsme, Doccle, Authenticator, duizenden foto's, jaren documenten, …

Ik was het overzicht kwijt. Want wie kan nog volgen? Het is allemaal wel handig online. Tot het niet werkt, dan is er paniek. Stress! Ik was het overzicht kwijt. En dat wilde ik terug.

Digitale tijd

We zijn collectief vergroeid met onze schermen. Vooral over onze schermtijd op onze mobiele telefoon valt heel wat te zeggen, en te lezen. Over de negatieve impact ervan op onze ogen, op onze focus. Over de leegheid, de vlucht, de algoritmes en onze verslaving. Over hoe we onze tijd terug kunnen claimen, om andere dingen mee te doen, om ons leven meer betekenis te geven.

Dat allemaal herkende ik, dat wilde ik ook. Want digitaal trekt me aan. Het is een wereld vol mogelijkheden waarin we zelf kunnen creëren. Maar ook als we deze wereld intentioneel betreden, wordt onze aandacht gekaapt en glijden we af naar een rollercoaster van scrollen. Ik wilde terug grip op mijn digitale tijd.

Digitale veiligheid

Uiteraard vond ik digitale veiligheid belangrijk. Hacking en phishing, iedereen wil zich er toch tegen beschermen? Maar ik stak liever mijn kop in het zand. En met die houding sta ik beslist niet alleen. Want aandacht hebben voor je digitale veiligheid is lastig, en moeilijk. Weg onbezorgd gemak.

Wie zou er nu mijn wachtwoorden kunnen raden, of überhaupt zich daarmee bezighouden? Ooit was dit mijn naïeve idee. En er is toch niemand die zomaar geld overschrijft naar een nonkel die bestolen is in de rimboe? Maar met AI wordt ook dat gevis plots heel geloofwaardig.

Grip

Nu wil ik terug grip krijgen op mijn digitale leven. Daarvoor moet ik niet alleen een digitale puinhoop uit het verleden opruimen, maar ook een plan hebben om om te gaan met de digitale toekomst. Ik wil me wapenen tegen wat komt.

Hoe vind ik mijn weg in dat digitale universum? Hoe richt ik mijn digitale ruimte in? Hoe kan ik te midden van die digitale lawine recht blijven staan? Het antwoord vind ik in een samenspel tussen ombuigen en meebuigen. Maar vooral in een zoektocht naar een digitaal leven dat bij mij past.

Daarom

Daarom wil ik digitaal opruimen.
Om terug overzicht te hebben.
Om mijn digitale tijd terug te dringen.
Om mijn digitale voetafdruk te verkleinen.

Anders digitaal leven

Ondertussen timmer ik al een paar jaar aan een ander digitaal leven, een bewuster digitaal leven.
Hoe ik dat doe, wil ik hier delen.

Het is een ontdekkingstocht met vallen en weer opkrabbelen, een slingerbeweging tussen focus en gelatenheid.
Want af en toe voelt het als vechten tegen windmolens.
Veel sluikser dan fysieke rommel glipt een digitaal schepsel je leven binnen.

Ik zal schrijven over mijn digitale leven en, onlosmakelijk daarmee verbonden, mijn analoge leven.
Over digitaal opruimen en digitaal minimalisme. Over digitale veiligheid en digitale keuzes.

En zo heb ik er weer een digitaal dingetje bij. :)