Bankzaken

Vroeger was alles beter. Het bankkantoor was in het dorp. We waren 'onze' bank trouw. Want de bank had een gezicht. Je had Daniël van de ASLK en Greta van het blauwe fabriekje (Krediet aan de Nijverheid). De bank behoorde misschien wel tot jouw zuil.

Maar wat vind ik digitaal betalen een fantastische uitvinding! In winkels betaal ik meestal 'traditioneel' met de kaart. Dat geeft me een gevoel van controle. Maar ik wil niet meer terug naar de tijd dat ik voor een overschrijving naar een bankkantoor moest. In de beginjaren vond ik online bankieren stressvol. Ik had altijd tientallen cijfers ingetikt voordat ik op mijn eigen online bankomgeving was gestrand. Dat cijferspelletjes herhaalde zich dan nog eens voor elke betaling.

Leve de bankapp(s) op mijn telefoon! Ik geef het toe, soms gaat het te gemakkelijk waardoor je amper nog moeite moet doen om geld uit te geven. Sinds het gebruik van de QR-code moet je maar even met je ogen knipperen en weg is je geld. Toch ben ik fan. Met de bankapp(s) heb ik ook een beter zicht op mijn financiële zaken.

Vroeger was alles beter. Niet dus.

De digitalisering van onze bankzaken heeft ervoor gezorgd dat we minder banktrouw zijn. Het is veel anoniemer geworden. We kunnen melancholisch zijn, en klagen over de verschraling van het maatschappelijk weefsel. Maar een bank is een bank en verdient geld aan ons geld. Voor mij als (digitaal sterke) klant is de mogelijkheid om bij verschillende banken te 'shoppen', een verrijking. Letterlijk. Banken in parken (en bars, en buurthuizen), die zouden dat maatschappelijk weefsel moeten versterken.