Weg bij LinkedIn
En toen was ik weg, verdwenen uit LinkedIn.
Eind maart (2025) kondigde ik met een allerlaatste post mijn exit aan. Toen was het zover. Mijn 422 connecties heb ik daar achtergelaten, velen om nooit meer opnieuw te ontmoeten.
Dertig mensen hebben mijn post geliket. Hoera!
Vier ervan hebben zich ingeschreven voor mijn rebelse digitale nieuwsbrief. Viermaal hoera!
Ooit was mijn streefdoel om meer dan 500 connecties te verzamelen. LinkedIn toont dan 500+ en niemand weet of je er 501 of 4.631 hebt. Waarom wilde ik dat? Mijn feed stroomde al vol met content die mij niet boeide. Maar ik voel vaak de behoefte om mensen te inspireren met mijn bespiegelende gedachten over werk en leven.
Kort na mijn laatste post kreeg ik nog een connectieverzoek van een onbekende. Ze had duidelijk mijn post niet gelezen. "Wegens onze gedeelde interesse in QA, maak ik graag een connectie."
Q&A, dat ken ik, maar QA moest ik toch even opzoeken. Het blijkt de landcode van Qatar te zijn. Maar ook de afkorting van 'quod attestor', te vertalen als 'wat ik getuig'. Het verwijst ook naar de aangeboden hoeveelheid van een goed. Hoewel ik denk dat ze 'quality assurance' bedoelt, of in het Nederlands 'kwaliteitsborging'. De term wordt in de productie- en dienstverleningssector gebruikt om het systematische proces te beschrijven dat wordt gebruikt om ervoor te zorgen dat de producten en diensten die geleverd worden, voldoen aan de overeengekomen kwaliteit, prestaties en verwachtingen van de klant (leert toolshero.nl me). Hmm. Boeiend.
Dus zal ik LinkedIn missen?
Helemaal niet. Ik was al een jaar niet meer echt actief. Wat een rust om me niet te moeten tonen. Om niet te moeten uitpakken met wat een interessante projecten ik me tussen negen en vijf bezighoud. Om geen halfbekenden te moeten feliciteren met hun werkjubileum. Om zoveel niet te moeten.
Onlangs las ik – mijn schermtijd heb ik ingeruild voor boeken – De Havermelkelite van Jonas Kooyman over hoe Amsterdam de voorbije tien jaar veranderd is en de rol die sociale media en influencers daarin speelden. 'Door de jaren heen zie je dat we ons steeds meer elementen uit de influencercultuur eigen hebben gemaakt. Het is niet meer genoeg om op tijd in te klokken op het werk. Op ons LinkedIn-profiel, dat meeweegt in een sollicatiegesprek, zetten we onszelf neer als persoonlijk merk en delen we onze professionele overwinningen.' Hiermee citeert hij wijlen Olivia Yallop, de Britse auteur van het in 2022 verschenen boek Break the Internet.
Zonder netwerk een job zoeken
Dat hoef ik nu niet meer te doen, mezelf online proberen verpakken en verkopen als merk. Toch voelde het spannend om mijn account helemaal te verwijderen. Want al die contacten heb ik niet op een dag opgebouwd. Heel wat connecties werken wel op de plekken waar ik mogelijk wil zijn, delen wel interessante ervaringen die inspireren. Straks gooi ik mezelf weer op de jobmarkt. Wat als ik een aanbod mis omdat het enkel op LinkedIn bekend is? Wat als een werkgever mijn afwezigheid een minpunt vindt?
Ik hoop dat niet mijn aanwezigheid op LinkedIn, maar wel mijn ervaring en talenten leiden tot een boeiende professionele toekomst. Ik hoop ook dat werkgevers zich niet laten verblinden door digitale profielen.
Als het echt moet, dan kan ik het wel weer.
Voor mij is het geen kwestie van niet kunnen, maar pure rebellie, omdat ik het kan.
Maar de digitale kloof vergroot zo ook een kloof op de arbeidsmarkt, de toegang tot werk. Voor zij die het minder kunnen.